Vandaag is mijn eerste moederdag. Al de hele week ligt er een ingepakt cadeau van de opvang van de kleine man klaar en heb ik me in kunnen houden. Het eerste wat we vanochtend, oké na zijn flesje doen is dit cadeau samen uitpakken. Een schilderij zelf gemaakt, met een blije foto van Ravi. En ik kan niet onder woorden brengen hoe blij en trots ik ben. We gaan uit bed en ik maak voor ons samen pannenkoekjes, omdat het toch een beetje feest is. Je zit heerlijk en ongeduldig te smullen. Ondertussen wordt ik verrast door vriendinnen met lieve berichtjes voor moederdag. Als je gaat slapen ruim ik de rommel op, spring even snel onder de douche en pak de spullen in om te gaan. Een dag samen met jou vliegt voorbij en duurt toch ook zo lang. De hele dag sta ik aan. Je bent een heerlijk ondernemend mannetje en de fase waarin je op één plek bleef spelen is wel echt voorbij. Het is overal heen kruipen, overal willen staan, alle kastjes open willen trekken, elke deur open willen doen en veel beweging. En ik dus ook. Ook al heb ik zelf het idee dat ik er vrij chill in sta, aan sta ik wel. Vandaag gaan we taartjes eten aan zee met mijn ouders. Dus alles ingepakt en klaar om te gaan. Ik wordt verrast met lieve cadeautjes voor moederdag. Het zonnetje schijnt en het is heerlijk er even uit te zijn. We zijn toch iets te laat weg gegaan en onderweg val je in de auto in slaap. Nu twijfel ik wat ik moet doen. Want als ik je thuis in bed leg slaap je niet verder en we zijn met tien minuutjes thuis. Na drie rondjes op de rotonde besluit ik toch de afslag naar het bos te nemen. Nog even wandelen in de natuur is altijd goed. Ik heb alleen je flesje niet mee, maar met een extra broodje en water zal je het ook wel gaan redden. Tijdens het wandelen komen we paarden tegen, zo mooi. De kracht van de natuur. En ondanks dat ik het in de auto even allemaal niet wist ben ik nu blij dat ik hier wandel. Alle keuzes die ik alleen moet maken op een dag, het lijken er soms veel. Maar buiten zijn is altijd goed. Buiten zijn, de natuur in. Van het strand naar het bos. We wandelen een heel stuk en zoeken daarna een plekje om nog even te spelen en een broodje te eten. Natuurlijk ben je zo het kleed af en is je witte broek niet meer wit. Net als je witte shirt na de aardbeien niet meer wit was vanochtend. Hoeveel wasjes heb ik al gedraaid vandaag? Ik geniet als ik je zo zie zitten. Zo in je element in de natuur. Hier vindt jij je rust, net als ik. En ook hier samen met jou voel ik die rust. Ik hoor de vogels. Zie de omgeving en even niets anders. Alleen wij. Heel spontaan komen we ook nog twee lieve bekende tegen, wat even zo moest zijn. En dan ben je toch wel echt moe en wil je toch wel dat flesje dat ik niet mee heb. Dus hup, naar huis. Het is nog wel even twintig minuten lopen, dus ik stap aardig door. En dan hopen dat je deze autorit wakker blijft tot thuis. Wat dit keer lukt. Ik maak je flesje nu jij nog in de maxi cosi zit en dan gaan we flesje doen en naar bed. In bed ben je nog druk met van alles dus ik begin alvast maar met spullen uitpakken en opruimen. Ik loop je kamer in om je weer even lekker neer te leggen, maar je hebt gepoept. Dus eerst weer een schone luier. En dan een nieuwe poging. Nu je kan zitten, kruipen en wilt staan is dat natuurlijk in bed ook allemaal mogelijk. En je hebt geen idee, maar mama kan het allemaal zien op de babyphone. Ik loop nog even naar je toe, je speentje is gevallen en ik leg je ook weer lekker neer in je bedje. Ruim nog wat op, en dan slaap je. Ik heb inmiddels geleerd dat ik deze tijd ook goed moet benutten. Want voor je het weet is een uur voorbij aan opruimen en andere taken. Dus als eerst doe ik even een yoga nidra dutje, dat is fijn. Het is niet de bedoeling maar ik verdwaal nog even op instagram en dan hoor ik je alweer. Je mag er uit en als jij aan het spelen bent, zit ik bij je op de grond nog even wat in mijn journal te schrijven. Je bent nieuwsgierig en komt natuurlijk ook gezellig kijken. Dan is het tijd om te eten en ligt de pasta overal. Maar je hebt heerlijk zitten smullen. Tussendoor flans in nog even iets voor mezelf in elkaar om te eten. Wat jij dan ook het liefst op eet. En dan wordt je onrustig en zit je wel weer lang genoeg in je stoel. Met ogen in mij achterhoofd doe ik een poging om de keuken te ruimen. Maar besluit ik toch nog even naar buiten te gaan. Een avondwandeling in de draagzak. Heerlijk vind ik dit rondje samen. Nog even de natuur in, bloemen pakken, zwaaien naar de vliegtuigen en blij kletsten. Thuis laat ik je in de draagzak en maak ik je flesje. Je flesje drink je lekker bij mij in het grote bed en dan begint het naar bed gaan ritueel. Als jij ligt ga ik weer terug om op te ruimen en de spullen voor morgen klaar te leggen. Ik krijg nog een lief berichtje voor moederdag. Ik bekijk jouw knutsel. Ik wil een online yoga nidra volgen maar daar gaat wat mis, na even schakelen toch iets fijns ontvangen. En dan komt de keuze stress. Want wat wil ik nu nog. Ik zou wel een serie willen kijken op de bank. Nog even buiten zitten. Een lange douche nemen. Of gewoon in bed blijven. Ik kan nog een wasje draaien, maar dat doe ik niet. Ik zet de waterkoker aan voor een kopje thee en klap mijn laptop open. Moederdag, het is rennen en vliegen. Steeds aan staan en alert zijn. Het is een zelf gemaakt cadeau met veel liefde ontvangen van mijn zoon. Een dag samen zijn met mijn kleine man. Het is een zelfde dag als gisteren en waarschijnlijk als morgen. Maar vandaag besef ik me wel even extra de grote dankbaarheid van het grootste cadeau. Dat ik moeder ben. Dat het op mijn 38ste als een bijzonder wonder toch gelukt is. En dat vandaag net als elke dag als mama hard werken is, maar het alles waard is. Ik hou ongelofelijk veel van dat kleine mannetje dat nu heerlijk ligt te slapen. En ik ben ontzettend dankbaar dat ik elke dag zijn moeder mag zijn. Vandaag is dus ook gewoon een dag moeder zijn. Terwijl dat juist helemaal niet voor iedereen zo gewoon is. En daarom denk ik ook vandaag even extra aan alle andere moeders en vrouwen. Voor wie moederdag een mooie dag is of juist een moeilijke. Ik stuur jullie liefs. Gesloopt maar met een warm hart duik ik me bedje in.